Energia żywności

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Napój energetyczny o objętości 710 mililitrów (24 uncje obj.) O 330 kcal, więcej niż cheeseburger fast food i odpowiednik 18 jednoskładnikowych paczek cukru

Energia żywnościowa to energia chemiczna, którą zwierzęta (w tym ludzie) czerpią z żywności poprzez proces oddychania komórkowego. Oddychanie komórkowe może obejmować reakcję chemiczną cząsteczek żywności z tlenem cząsteczkowym[1] (oddychanie tlenowe) lub proces reorganizacji cząsteczek żywności bez dodatkowego tlenu (oddychanie beztlenowe).

Przegląd

Ludzie i inne zwierzęta potrzebują minimalnego spożycia energii żywnościowej, aby utrzymać swój metabolizm i napędzać mięśnie. Żywność składa się głównie z węglowodanów, tłuszczów, białek, wody, witamin i minerałów. Węglowodany, tłuszcze, białka i woda stanowią praktycznie całą masę żywności, a witaminy i minerały stanowią zaledwie niewielki procent wagi. (Węglowodany, tłuszcze i białka stanowią 90% suchej masy pokarmów.[2]) Organizmy czerpią energię pokarmową z węglowodanów, tłuszczów i białek, a także z kwasów organicznych, polioli i etanolu obecnych w diecie.[3] Niektóre składniki diety, które dostarczają niewiele energii lub nie zawierają jej wcale, takie jak woda, minerały, witaminy, cholesterol i nierozpuszczalne błonnik, mogą nadal być konieczne dla zdrowia i przetrwania z innych powodów. Woda, minerały, witaminy i cholesterol nie są rozkładane (są wykorzystywane przez organizm w formie, w której są wchłaniane) i dlatego nie mogą być wykorzystywane do wytwarzania energii. Włókna nie mogą zostać całkowicie strawione przez większość zwierząt, w tym ludzi, którzy mogą wydobywać jedynie 2 kcal / g energii pokarmowej. Przeżuwacze mogą wyekstrahować prawie 4 kcal / g z błonnika z powodu bakterii w ich żwaczu.

Korzystając z Międzynarodowego Systemu Jednostek, badacze mierzą energię w dżulach (J) lub w jej wielokrotnościach; kilodżula (kJ) jest najczęściej używana w odniesieniu do ilości związanych z żywnością. Starszą jednostką systemu metrycznego, wciąż szeroko stosowaną w kontekstach związanych z żywnością, jest kaloria; dokładniej: "kaloria spożywcza", "duża kaloria" lub kilokaloria (kcal lub cal), równa 4184 dżuli. (Porównaj "małą kalorię" (cal), równą 1/1000 o kalorii spożywczej, która jest często używana w chemii i fizyce.) W Unii Europejskiej zarówno kilokaloria ("kcal") i kilodżuła ("kJ") pojawiają się na etykietach żywieniowych. W wielu krajach wyświetlana jest tylko jedna jednostka; w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych etykiety określają jednostkę jako "kaloryczną" lub "kaloryczną".

Tłuszcze i etanol mają największą ilość energii pokarmowej na gram, odpowiednio 37 i 29 kJ / g (8,8 i 6,9 kcal / g). Białka i większość węglowodanów mają około 17 kJ / g (4 kcal / g).[4] Różna gęstość energii żywności (tłuszcz, alkohole, węglowodany i białka) leży głównie w ich różnych proporcjach atomów węgla, wodoru i tlenu: w przypadku żywności o składzie pierwiastkowym CdoHhOoNn, ciepło spalania leżące u podstaw energii żywności wynosi 100 kcal / g (do + 0.3 h − 0.5 o)/(12 do + h + 16 o + 14 n) do dobrego przybliżenia (± 3%).[1] Węglowodany, które nie są łatwo wchłaniane, takie jak błonnik lub laktoza u osób nietolerujących laktozy, przyczyniają się do mniejszej energii żywności. Poliole (w tym alkohole cukrowe) i kwasy organiczne wnoszą odpowiednio 10 kJ / g (2,4 kcal / g) i 13 kJ / g (3,1 kcal / g).[5]

Zmierzyć

Teoretycznie można mierzyć energię żywności na różne sposoby, używając (powiedzmy) darmowej energii spalania Gibbs lub ilości ATP generowanej przez metabolizowanie żywności. Konwencja polega jednak na wykorzystaniu ciepła reakcji utleniania wytwarzającego ciekłą wodę. Konwencjonalna energia pokarmowa oparta jest na spalaniu w kalorymetrze bombowym i korektach, które uwzględniają efektywność trawienia i wchłaniania oraz produkcję mocznika i innych substancji w moczu. Amerykański chemik Wilbur Atwater wprowadził te poprawki pod koniec XIX wieku[6] (więcej szczegółów w systemie Atwater). Na podstawie pracy firmy Atwater powszechną praktyką było obliczanie zawartości energetycznej produktów spożywczych przy użyciu 4 kcal / g dla węglowodanów i białek oraz 9 kcal / g dla lipidów.[6] System został później ulepszony przez Annabel Merrill i Bernice Watt z Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych, którzy opracowali system, w którym zaproponowano określone współczynniki przeliczania kalorii dla różnych produktów spożywczych.[7]

Warto tutaj wspomnieć, że kalorie = 1000 kalorii. Wymowa jest taka sama dla obu "kalorii". Jest to stary problem, który nie może być już naprawiony, ponieważ mógłby zmylić ponad 500 milionów osób. Kaloria jest miarą metryczną. Grocers i inni w USA zdecydowali, że pisanie, że kromka chleba jest 80 000 kalorii, było zbyt nieporęczne (i wymaga zbyt dużej precyzji), więc zaczęli używać kalorii (które są w rzeczywistości kilokaloriami). Kilokalorii (kalorii) lub kilodżuli są zawsze używane do jedzenia, a "kalorie" są uważane za archaiczne (naukowcy w USA i większości innych krajów używają dżulów i newtonów). Dietetycy i rząd USA zaczęli używać kJoules lub kcal zamiast kalorii. W krajach, które całkowicie przeszły na system metryczny, zwykle używa się dżulów i kilodżuli.

Etykiety odżywiania

Informacja o wartości odżywczej na paczce ryżu Basmati w Wielkiej Brytanii

Wiele rządów wymaga od producentów żywności etykietowania zawartości energetycznej swoich produktów, aby pomóc konsumentom kontrolować ich zużycie energii.[8] W Unii Europejskiej producenci pakowanej żywności muszą oznaczyć wartość odżywczą swoich produktów zarówno w kilokaloriach, jak iw kilodżulach, gdy jest to wymagane. W Stanach Zjednoczonych równoważne obowiązkowe etykiety wyświetlają tylko "kalorie" (kilokalorii),[9] często jako substytut nazwy mierzonej ilości, energii żywności; dodatkowa figura z kilodżulami jest opcjonalna i jest rzadko używana.W Australii i Nowej Zelandii energia żywnościowa musi być podawana w kilodżulach (i opcjonalnie również w kilokaloriach), a inne informacje o energii żywieniowej są podobnie przekazywane w kilodżulach.[10][11] Energia dostępna podczas oddychania żywności jest zwykle podawana na etykietach na 100 g, dla typowej wielkości porcji (według producenta) i / lub dla całej zawartości opakowania.

Ilość energii żywnościowej związanej z konkretnym pokarmem można zmierzyć poprzez całkowite spalenie suszonej żywności w kalorymetrze bombowym, metoda znana jako bezpośrednia kalorymetria.[12] Jednak wartości podane na etykietach żywnościowych nie są określane w ten sposób. Powodem tego jest to, że bezpośrednia kalorymetria również spala błonnik pokarmowy, a więc nie pozwala na straty w kale; w ten sposób bezpośrednia kalorymetria dawałaby systematyczne przeszacowanie ilości paliwa, które faktycznie przedostaje się do krwi poprzez trawienie. Zamiast tego stosuje się standaryzowane testy chemiczne lub analizę receptury przy użyciu tabel referencyjnych dla wspólnych składników[13] oszacować strawne składniki produktu (białko, węglowodany, tłuszcz itp.). Wyniki te są następnie przetwarzane na równoważną wartość energii na podstawie następującej znormalizowanej tabeli gęstości energii.[5][14] Jednak "gęstość energii" jest mylącym terminem, po raz kolejny zakłada, że ​​energia jest w danej żywności, podczas gdy po prostu oznacza, że ​​"wysoka gęstość" żywności potrzebuje więcej tlenu podczas oddychania, co prowadzi do większego transferu energii.[1][15]

Zwróć uwagę, że poniższa ustandaryzowana tabela gęstości energii[14] jest przybliżeniem, a wartość w kJ / g nie konwertuje dokładnie do kcal / g przy użyciu współczynnika konwersji.

Zastosowanie takiego prostego systemu zostało skrytykowane za to, że nie bierze pod uwagę innych czynników związanych z wpływem różnych pokarmów na otyłość.[6]

Składnik żywności Gęstość energii[16]
kJ / g kcal / g
Gruby 37 9
Etanol (alkohol spożywczy) 29 7
Białka 17 4
Węglowodany 17 4
Kwasy organiczne 13 3
Poliole (alkohole cukrowe, słodziki) 10 2.4
Błonnik 8 2

Wszystkie inne składniki odżywcze w pożywieniu nie są kaloryczne i dlatego nie są liczone.

Zalecane dzienne spożycie

Zwiększona aktywność psychiczna została powiązana z umiarkowanym wzrostem zużycia energii w mózgu.[17] Starsi ludzie i siedzący tryb życia wymagają mniej energii; dzieci i osoby aktywne fizycznie wymagają więcej.

Według Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa średnie minimalne zapotrzebowanie na energię na osobę na dzień wynosi około 7 500 kJ (1800 kcal).[18]

Zalecenia w Stanach Zjednoczonych wynoszą 2600 i 2000 kcal (10 900 i 8 400 kJ) odpowiednio dla mężczyzn i kobiet w wieku od 31 do 35 lat, przy poziomie aktywności fizycznej odpowiadającym około 2 do 5 km (1 12 do 3 mi) dziennie przy 5 do 6 km / h (3 do 4 mph) oprócz lekkiej aktywności fizycznej związanej z typowym codziennym życiem.[19] Francuskie wytyczne sugerują z grubsza te same poziomy.[20]

Dla małych dzieci szacunkowe zapotrzebowanie na kalorie wynosi od 1000 do 2000 kalorii dziennie. Z drugiej strony zalecana ilość kalorii dla starszych dzieci i młodzieży waha się od 1400 do 3 200 kalorii dziennie. Chłopcy na ogół wymagają większego spożycia kalorii niż dziewczęta.[19]

Biorąc pod uwagę, że osoby w różnym wieku i różnej płci mają różne poziomy dziennej aktywności, australijska Narodowa Rada ds. Zdrowia i Badań Medycznych nie zaleca żadnego dziennego spożycia energii, ale zaleca odpowiednie zalecenia dla każdej grupy wiekowej i płci.[21] Niezależnie od tego, etykiety żywieniowe na produktach żywnościowych w Australii zazwyczaj zalecają średnie dzienne spożycie energii w wysokości 2100 kcal (8800 kJ).

Zużycie energii w ludzkim ciele

Główne artykuły: Bioenergetyka i bilans energetyczny (biologia)

Ciało ludzkie wykorzystuje energię uwalnianą przez oddychanie do wielu celów: około 20% energii zużywane jest na metabolizm mózgu, a duża część pozostałych wykorzystuje się do podstawowych wymagań metabolicznych innych narządów i tkanek. W niskich temperaturach metabolizm może zwiększyć się po prostu, aby wytworzyć ciepło, aby utrzymać temperaturę ciała. Wśród różnych zastosowań energii, jednym jest wytwarzanie energii mechanicznej przez mięśnie szkieletowe, aby utrzymać postawę i wytwarzać ruch.

Efektywność konwersji energii z oddychania na moc mechaniczną (fizyczną) zależy od rodzaju żywności i od rodzaju zużycia energii fizycznej (np. Jakie mięśnie są używane, czy mięśnie są używane tlenowo, czy beztlenowo). Ogólnie rzecz biorąc, sprawność mięśni jest raczej niska: tylko 18 do 26% energii z oddychania jest przekształcane w energię mechaniczną.[22] Ta niska wydajność jest wynikiem około 40% wydajności generowania ATP z oddychania żywności, strat w konwersji energii z ATP w pracę mechaniczną wewnątrz mięśnia i strat mechanicznych w ciele. Te dwie ostatnie straty zależą od rodzaju ćwiczeń i rodzaju używanych włókien mięśniowych (szybkie skurcze lub wolnokurczliwe). Dla ogólnej sprawności wynoszącej 20% jeden wat mocy mechanicznej odpowiada 4,3 kcal (18 kJ) na godzinę. Na przykład producent sprzętu do wiosłowania pokazuje kalorie uwalniane z "palenia" żywności jako czterokrotną rzeczywistą pracę mechaniczną, plus 300 kcal (1300 kJ) na godzinę,[23] która wynosi około 20% sprawności przy 250 watach mocy mechanicznej. Może zająć do 20 godzin niewielkiej fizycznej produkcji (np. Chodzenie), aby "wypalić" 4000 kcal (17 000 kJ)[24] więcej niż ciało w przeciwnym razie skonsumowałoby. Dla porównania, każdy kilogram tkanki tłuszczowej odpowiada w przybliżeniu 32 300 kilodżulom lub 7 700 kilokaloriom energii żywnościowej (tj. 3500 kilokalorii na funt).[25]

Zmiany temperatury ciała - albo cieplejsze, albo chłodniejsze - zwiększają tempo przemiany materii, a tym samym spalają więcej energii. Długotrwała ekspozycja na bardzo ciepłe lub bardzo zimne środowisko zwiększa podstawową przemianę materii (BMR). Ludzie, którzy żyją w tego typu ustawieniach często mają BMR o 5-20% wyższe niż w innych klimatach.

Zobacz też

  • System Atwater
  • Podstawowy wskaźnik metabolizmu
  • Energia chemiczna
  • Łańcuch pokarmowy
  • Skład żywności
  • Ciepło spalania
  • Lista krajów według spożycia energii
  • Etykieta fakty żywienia
  • Tabela składników odżywczych żywności

Referencje

  1. ^ a b c Schmidt-Rohr K (2015). "Dlaczego spaliny są zawsze egzotermiczne, powodując około 418 kJ na jeden mol O.2". J. Chem. Educ. 92: 2094-2099. doi: 10.1021 / acs.jchemed.5b00333.
  2. ^ "Węglowodany, białka, odżywianie". Podręcznik Merck.
  3. ^ Ross, K. A. (2000c) Energia i paliwo, w Littledyke M., Ross K. A. i Lakin E. (red.), Wiedza naukowa i środowisko. Londyn: David Fulton Publishers.
  4. ^ Ciepła spalania glukozy, sacharozy i skrobi wynoszą odpowiednio 15,57, 16,48 i 17,48 kJ / g lub 3,72, 3,94 i 4,18 kcal / g.
  5. ^ a b Zjednoczone Królestwo Rozporządzenie w sprawie etykietowania żywności z 1996 r. - Załącznik 7: Oznaczanie wartości odżywczej
  6. ^ a b c Bijal Trivedi (15 lipca 2009 r.). "Złudzenie kalorii: dlaczego etykiety żywności są błędne". Nowy naukowiec.
  7. ^ Annabel Merrill; Bernice Watt (1973). Wartości energetyczne żywności ... podstawa i pochodne (PDF). Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych. Zarchiwizowane (PDF) od oryginału 22 listopada 2016 r.
  8. ^ "Przepisy Unii Europejskiej dotyczące oznaczania wartości odżywczej". Archiwum z oryginału w dniu 2009-03-04. Źródło 2009-10-21.
  9. ^ Federalne przepisy dotyczące etykietowania żywności w Stanach Zjednoczonych 21CFR101.9
  10. ^ "Normy żywieniowe Australii i Nowej Zelandii, tablice informacyjne żywienia". Foodstandards.gov.au. Źródło 2018-06-11.
  11. ^ "Strona internetowa informacji o żywieniu NSW rządu 8700 (kJ)". 8700.com.au. Źródło 2018-06-11.
  12. ^ Youdim, Adrienne. "Kalorie: przegląd żywienia: Merck Manual Home Edition". Merckmanuals.com. Źródło 2018-06-11.
  13. ^ "Wartość odżywcza niektórych wspólnych pokarmów" (PDF). Health Canada, PDF s. 4. 1997. Źródło 2015-01-25.
  14. ^ a b "Dyrektywa Rady 90/496 / EWG z dnia 24 września 1990 r. W sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych". Źródło 2018-06-11.
  15. ^ Zobacz na przykład sekcję "Energia" (patrz "Paliwa") w sprawach naukowych http://scienceissues.org.uk
  16. ^ "Rozdział 3: Obliczanie zawartości energetycznej żywności - czynniki konwersji energii". Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa. Źródło 30 marca 2017.
  17. ^ Ocena hipotezy wysiłku umysłowego dla korelacji między metabolizmem korowym a inteligencją, wywiad, tom 21, numer 3, listopad 1995, str. 267-278 (12), 1995.
  18. ^ "Głód - FAO - Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa". Źródło 27 września 2014.
  19. ^ a b "Dodatek 2. Szacowane zapotrzebowanie na kalorie na dzień, według wieku, płci i poziomu aktywności fizycznej - 2015-2020 Wytyczne żywieniowe". health.gov. Źródło 2018-06-11.
  20. ^ "Zalecane spożycie energii" (PDF). Archiwum z oryginału w dniu 26 listopada 2013 r. Źródło 30 kwietnia 2014.
  21. ^ "Energia dietetyczna". Źródło 27 września 2014.
  22. ^ Stephen Seiler, wydajność, ekonomiczność i wytrzymałość. (1996, 2005)
  23. ^ Concept II Ergometr wioślarski, podręcznik użytkownika Zarchiwizowany 26 grudnia 2010 r. W Wayback Machine .. (1993)
  24. ^ Guyton AC, Hall JE Podręcznik fizjologii medycznej 11ed. 887 Elsevier Saunders 2006
  25. ^ [Wishnofsky, M. Caloric Równoważne korzyści lub utraconej wagi. The American Journal of Clinical Nutrition, (1958).]

Linki zewnętrzne

  • FAO Food and Nutrition Paper 77: Energia żywnościowa - metody analizy i współczynniki konwersji
  • Czy kaloria to kaloria?
  • v
  • t
  • mi
Nauka o żywności
Generał
  • Alergia
  • Inżynieria
  • Mikrobiologia
  • Odżywianie
    • Dieta
    • kliniczny
  • Przetwarzanie
  • Pomoce przetwórcze
  • Jakość
  • Analiza sensoryczna
    • Testowanie dyskryminacji
  • Reologia
  • Przechowywanie
  • Technologia
  • v
  • t
  • mi
Chemia gastronomiczna
  • Dodatki
  • Węglowodany
  • Kolorowanie
  • Enzymy
  • Niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe
  • Smaki
  • Fortyfikacja
  • Lipidy
  • "Minerały" (pierwiastki chemiczne)
  • Białka
  • Witaminy
  • woda
  • v
  • t
  • mi
Konserwacja żywności
  • Bioprekowanie
  • Konserwowanie
  • Łańcuch chłodniczy
  • Odnalezienie
  • Wysuszenie
  • Fermentacja
  • Liofilizacja
  • Zamrażanie
  • Technologia przeszkadzania
  • Naświetlanie
  • Zagłuszanie
  • Jellykowanie
  • Dzbanek
  • Zmodyfikowana atmosfera
  • Pascalization
  • Marynowanie
  • Potting
    • Confit
    • Potjevleesch
  • Solenie
  • Palenie
  • Słodzenie
  • Tyndalizacja
  • Pakowanie próżniowe
Przemysł spożywczy
  • Produkcja
  • Opakowanie
  • Marketing
  • Foodservice
  • Fortyfikacja
  • v
  • t
  • mi
Bezpieczeństwo żywności
Adulteranty, zanieczyszczenia żywności
  • 3-MCPD
  • Aldicarb
  • Cyjanek
  • Formaldehyd
  • Zatrucie ołowiem
  • Melamina
  • Rtęć w rybach
  • Sudan I
Aromaty
  • Glutaminian sodu (MSG)
  • Sól
  • Cukier
    • Syrop kukurydziany o dużej zawartości fruktozy
Mikroorganizmy
  • Botulizm
  • Campylobacter jejuni
  • Clostridium perfringens
  • Escherichia coli O104: H4
  • Escherichia coli O157: H7
  • Wirusowe Zapalenie Wątroby typu A
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu E
  • Listeria
  • Norowirus
  • Rotawirus
  • Salmonella
Zakażenia pasożytnicze poprzez pokarm
  • Amoebiasis
  • Anisakiasis
  • Cryptosporidiosis
  • Cyklosporyoza
  • Difylobotrioza
  • Enterobiasis
  • Fasciolopsiasis
  • Fasciolosis
  • Giardiasis
  • Gnatostomiaza
  • Paragonimoza
  • Toksoplazmoza
  • Trychinoza
  • Trichuriasis
Pestycydy
  • Chlorpyrifos
  • DDT
  • Lindane
  • Malathion
  • Metamidofos
Konserwanty
  • Kwas benzoesowy
  • Kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA)
  • Benzoesan sodu
Substytuty cukru
  • Acesulfam potasu
  • Aspartam
  • Sacharyna
  • Cyklaminian sodu
  • Sorbitol
  • Sukraloza
Toksyny, trucizny, zanieczyszczenie środowiska
  • Aflatoksyna
  • Zanieczyszczenie wód podziemnych arsenem
  • Benzen w napojach bezalkoholowych
  • Bisfenol A
  • Dieldryna
  • Diethylstilbestrol
  • Dioxin
  • Mikotoksyny
  • Nonylofenol
  • Zatrucie skorupiakami
Incydenty związane z zanieczyszczeniem żywności
  • Kolka Devona
  • Skandal z mlekiem na mleko
  • 1858 Zatrucie słodyczami Bradford
  • 1900 zatrucia piwem angielskim
  • Morinaga Incydent związany z zatruciem arszenikiem mleka
  • Choroba Minamata
  • 1971 Iraq - katastrofa ziarna trucizny
  • Zespół toksycznego oleju
  • 1993 Jack in the Box Wybuch epidemii E. coli
  • 1996 Wybuch Odwalli E. coli
  • 2006 Ameryki Północnej epidemie E. coli
  • Zapakowanie mięsa przez ICA w kontrowersje
  • 2008 Kanada ogniska listeriozy
  • 2008 Chiński skandal mleka
  • 2008 Irlandzki kryzys wieprzowy
  • 2008 Stany wybuchowe salmonellozy
  • 2011 Niemcy Epidemia E. coli
  • 2011 Tajwański skandal żywnościowy

Energia żywności

Strona 1 z 3

W Wielkiej Brytanii prawie 7 na 10 mężczyzn i prawie 6 na 10 kobiet ma nadwagę lub otyłość. Oznacza to, że wielu z nas zużywa więcej energii (kalorii) niż potrzebujemy od jedzenia i picia. W tym artykule wyjaśnię pojęcie energii i jej wpływ na masę ciała.

1. Gęstość energii

2. Wymagania energetyczne

3. Bilans energetyczny

Gęstość energii

Wszyscy potrzebujemy energii, aby rosnąć, pozostać przy życiu, być ciepło i być aktywnym. Energia dostarczana jest przez węglowodany, białka i tłuszcze z jedzenia i napojów, które spożywamy. Jest również dostarczany przez alkohol. Różne jedzenie i napoje dostarczają różnych ilości energii. Możesz znaleźć te informacje na etykietach żywności, gdy są obecne.

Energia jest mierzona w jednostkach kilokalorii (kcal) lub kilodżulach (kJ).

Jedna kilokaloria (1 kcal) jest równa 4,18 kilodżuli (4,18 kJ).

  • Tłuszcz zawiera 9 kcal (37 kJ) na gram

  • Alkohol zawiera 7 kcal (29 kJ) na gram

  • Białko zawiera 4 kcal (17 kJ) na gram

  • Węglowodany zawierają 3,75 kcal (16 kJ) na gram (dla celów etykietowania żywności jest on zaokrąglany do 4 kcal na gram)

Ilość energii zawartej w żywności na gram jest znana jako gęstość energii, więc możemy określić tłuszcz jako bardziej energetyczną niż białko lub węglowodan. Możesz dowiedzieć się więcej o tym, dlaczego potrzebujemy węglowodanów, białek i tłuszczów w naszej diecie iw jakich proporcjach tutaj.

W jaki sposób oblicza się zawartość energii?

Całkowitą zawartość energii w żywności można znaleźć poprzez jej spalenie i pomiar ilości wydzielanego ciepła.

Produkty o mniejszej ilości kalorii na gram, takie jak owoce, warzywa, niskotłuszczowe zupy, chude białka i produkty bogate w błonnik, mają stosunkowo niską gęstość energii.

Produkty o wysokiej zawartości tłuszczu i / lub niskiej zawartości wody, takie jak czekolada, ciastka, herbatniki, smażone w głębokim tłuszczu produkty i przekąski, masło i oleje mają stosunkowo wysoką gęstość energii.

Oparcie diety na pokarmach o niższej kaloryczności (lub o niższej gęstości energetycznej) i spożywaniu pokarmów o dużej kaloryczności (lub o wyższej gęstości energetycznej) rzadziej iw niewielkich ilościach, może pomóc kontrolować ogólną liczbę spożywanych kalorii . Niektóre pokarmy o większej gęstości energii, takie jak tłuste ryby, ser, orzechy, nasiona i awokado zawierają zdrowsze rodzaje tłuszczu i innych ważnych składników odżywczych, co oznacza, że ​​mogą być spożywane w umiarkowanych ilościach jako część zdrowej, zbilansowanej diety. Możesz dowiedzieć się więcej na temat gęstości energii tutaj i dokonać drobnych zmian, aby pomóc Ci schudnąć tutaj.

Dalej: Wymagania energetyczne